پول فوتبال ايران را كثيف كرده است
با علي پروين مرد پرافتخار فوتبال
منبع روزنامه جام جم
«مردي با 33 قهرماني تاريخي»؛ تابلويي مزين به عكس علي پروين كه در بدو ورود به اتاق شيك و مديريتي مجتمع 5 ستاره فرهنگي - ورزشي آريا توجه هر بيننده اي را جلب مي كند. مجتمعي بزرگ با امكانات در غرب تهران كه نام و عكس اسطوره فوتبال ايران را نيز در سربرگ تبليغاتي خود درج كرده است تا اسم پروين خيلي ها را جهت ورزش به اين مجتمع بكشاند. مجتمعي كه به گفته مالك آن 22 ميليارد تومان هزينه راه اندازي آن شده است تا اين وسط نام پروين و اعتبارش، زمينه ساز توجه مخاطبان ورزش شود. به هر حال اين وسط علي آقا نيز براي خود در امور تجارت و بيزينس يك پا استاد است تا طرفين از اين همكاري بهره دوجانبه داشته باشند.
البته اين پايان ماجرا نيست، چرا كه سعيد پرورش مالك ساختمان مي خواهد به توصيه پروين كمپ شيك و مجهز ويژه تيم هاي ملي را در نزديكي هاي تهران احداث و راه اندازي كند تا قهرمانان و ورزشكاران كشور از آن بهره مند شوند.
به هر حال براي انجام مصاحبه اي متفاوت با علي پروين داخل مجتمع مي شويم. سالني عريض و طويل كه در دو طرف آن مغازه هاي مختلفي جلب توجه مي كنند. از بخش اطلاعات كه يك خانم و آقا پشت پيشخوان آن قرار دارند سراغ علي پروين را مي گيريم كه مي گويند هنوز نيامده است، اما اين حرف آنان تمام نشده كه پروين به سالن وارد مي شود. او كه گويي انتظار حضورمان را در آن موقع روز نداشت، ما را به اتاق مديريت راهنمايي مي كند تا به گرمي پذيرايمان شود. هرچند كه اصلادل و دماغي براي مصاحبه ندارد و مي گويد كه «20 روزه لام تا كام با مطبوعات صحبتي نكرده ام»، اما در عجب است كه چرا از قولش تيترهاي متفاوت و جنجالي مي زنند و فرداي آن نيز ديگران را مي گذارند جلويش تا به اصطلاح جواب او را داده باشند.
به پروين مي گوييم خب چرا در اين زمينه توضيح نمي دهيد كه جلوي سوءاستفاده عده اي گرفته شود»، مي گويد: «آقا تكذيب مكذيب تو كار ما نيست»!
به هر حال براي آن كه علي پروين را كه اصرار دارد و ترجيح مي دهد در اين شرايط سكوت كرده و حرف هايي نزند كه باعث جنجال و حاشيه پيرامونش شود، به حرف آوريم نقبي به گذشته زده و اشاره مي كنيم به تابلوي مورد اشاره كه افتخاراتش را به تصوير كشيده است تا وي با ورود به خاطرات گذشته سر حرف و درد دلش باز شود.
پروين تاكيد دارد برخي حرف هايش را ننويسيم، در حالي كه اگر قرار باشد صحبت هاي او را چاپ نكنيم، پس حرف هاي چه كسي را بايد منعكس كنيم. براي همين به عليآقا كه نگران موضعگيري ديگران از صحبت هايش است مي گوييم اين مساله را به خود ما واگذار كند.
اگر خواسته باشيم افتخارات شما را فهرست كنيم از 33 قهرماني بسيار فراتر مي رود و شايد حالاحالاها كسي نتواند به اين افتخارات نزديك شود.
آي گفتيد! هزار سال ديگه هم كسي نمي تونه اين افتخارا رو براي فوتبال ايران بياره. حتي در منچستريونايتد هم محاله كسي به اين رقم برسه.
تازه شما 10 سال را هم به واسطه فوتبال در زمين هاي خاكي سوزاندي.
بابا دم شما گرم، اما امروز همه چي بر عكس شده. باور كنيد اصلادوست ندارم مطرح باشم. خسته شدم از هر چي دروغ و نون به نرخ روز خوردنه.
به هر حال شما جزيي از تاريخ فوتبال ايران و پرسپوليس هستيد.
اما اين روزها از پرسپوليس حرف نزنم خيلي بهتره.
شما حرف نزنيد، پس چه كسي كي بايد حرف بزند؟ آخه يك عده منتظرن تا من حرف بزنم و از حرفام تعبيرات خاص خود رو داشته باشن. بويژه الان كه محمد نيز عضو تيمه و من نمي خوام با صحبت هام مشكلي را متوجه اين پسر كنم.
مگر موضوع خاصي است؟ نه، بگذريم. الان وقتش نيست، به موقع اش حرفامو مي زنم. فقط اينو بگم كه فوتبال كثيف ترين رشته در ايرانه.
اما مردم دوست دارند ببينند ماجرا چيست كه نبايد حرف بزنيد؟ گفتم كه به موقع اش حرف مي زنم. الان هر چي بگم مي ترسم دودش بره به چشم محمد.
فوتبال امروز همه چيزش شده پول، در حالي كه درگذشته و زمان شما، تيم را براي يك فصل با 540 هزار تومان مي بستند و تازه قهرمان هم مي شدند. اما الان...
من اينقدر بي وفايي ديدم كه فوتبال را ول كردم و شايد اگه ديدن بازي هاي محمد نباشه، فوتبال ايران را هم دنبال نمي كنم و سرم به كار خودم گرمه. زن ما فوتبالي نيست، اما كاري كردن كه هر موقع محمد بازي داره، مي ره حسينيه و مشغول دعا و راز و نياز مي شه. يعني مي خوام بگم كه اينقدر از فوتبال زده ام كردن. خبرنگارها هم كه از خودشان مي نويسن. اصلامن مي گم چرا اونا بايد مربيان را بذارن جلوي هم. گيريم كه يك مربي در عصبانيت عليه همكارش حرفي زده، چرا اين خبرنگارها بايد اونارو صاف ببرن و بذارن كف دست طرف مقابل. به خدا آقا اين كارا اصلادرست نيست. من مي گم اگه يك مربي هم حرف بدي زد، ما نبايد اون رو منعكس كرده و صاف و پوست كنده بگذاريم كف دست طرف مقابل.
مثل اين كه براي حضور در تركيب هيات مديره پرسپوليس صحبت هايي با شما شده است؟ اين مساله تازه اي نيست و فكر مي كنم هر موقع مشكلي در رابطه با تيم به وجود آمده، اسم مارو جلو انداخته اند. به هر حال من هم كششي دارم و فكر مي كنم نبايد اين كار دير بشه.
ضمن آن كه گفته ايد براي 5 سال پرسپوليس را به شما بدهند؟ آره 5 سال تيم را به من بدن و 3 سال هم حمايت كنن و از سال چهارم هم همه چي رو قطع كنن.
يعني اينقدر به نتيجه كار مطمئن هستيد؟ آره، چرا كه نه. من مي گم تيم را به من بدن و خير و شرش رو هم بسپارن به خودم. يعني سال اول 3 ميليارد كمك كنن، سال دوم 2 ميليارد و سال سوم يك ميليارد و از سال چهارم ما يك چيزي هم از اين بابت به سازمان مي دهيم.
اما سازمان كه به اين سادگي از كنار پرسپوليس نمي گذرد؟ من مي گم اگه ظرف يك سال ديدن بد كار كرديم، تيم رو از ما بگيرن. البته همه اينا به اين شرطه كه اعضاي هيات مديره رو هم خودم انتخاب كنم.
يعني تيم كاري تان را هم بسته ايد؟ آره، به هر حال من بعد اين همه سال ياد گرفتم كه بايد برم سراغ آدمايي كه پول به باشگاه پرسپوليس تزريق كنن. صرف حضور در هيات مديره و اسم هاي بزرگ كه براي تيم آب و نون نمي شه. ما تو اين كشور مثل اين آقا سعيد (مالك مجتمع) زياد داريم. بايد اونارو هم به ورزش آورد و از سرمايه شان درست و حسابي استفاده كرد. با اين حال مطمئنم كه با اين خواسته ما موافقت نمي كنن. با اين شرايط شما توقع دارين كه دلشاد باشم، نه از اين خبرها نيست و هر چي به دور و برم در اين فوتبال نگاه مي كنم، مي بينم كثيفي هاي زيادي دور و برش را گرفته.
ترس از هيچ مساله اي ندارم و هميشه حرفام رو زده ام، اما معتقدم اگه قرار به جوابدهي به سخنان من باشه، بايد كسي مثل آقا حشمت (مهاجراني) جواب منو بده تا حداقل از صحبت هايش چيزي ياد بگيريم. متاسفانه به دفعات شاهد بوده ام مطبوعات بدون آن كه با من صحبتي انجام داده باشن، از من نقل قول هايي داشتن و بعد رفتن سراغ كساني تا به اصطلاح جواب منو بدن. اين دردآور است.
ببينيد من از اين كارا بلد نبودم كه 100 تا به اسم بازيكن بگيرم و 60 تا رو بذارم جيب خودم. كارهاي كثيفي كه ما تو اين فوتبال به دفعات شنيده ايم. من اون سال ها كه بالاسر تيم بودم پيگير مسائل و مشكلات بچه ها بودم. يعني اگه نمي تونستيم به اونا پول زيادي بديم، به طرق مختلف پيگير مسائل شان بودم. يادم مي ياد زماني آقاي سلامتيان رئيس منطقه 4 بانك تجارت بود، به همراه اعضاي تيم رفتيم پيشش و نفري 50 هزار تومان براي بچه ها وام گرفتيم.
پروين به اينجا كه مي رسد موبايلش را از جيب در مي آورد و پيامك هاي زيادي را نشان مي دهد كه مختصر و مفيد نوشته شده «پروين بيا تراكتور» همه اينها را يك به يك كه از سوي هوادارانش ارسال شده نشان مي دهد و مي گويد: آقا ديگه از ما گذشته كه دوباره بريم رو نيمكت، مخصوصا با اين اوضاع و احوالي كه همه تو اين فوتبال پولكي شدن. فكرشو بكن من پروين رو نيمكت باشم و دقيقه 70 به بازيكني بگم كه برو تو زمين و با اخم و تخم وي مواجه شوم. نه آقا هر چي فكر مي كنم مي بينم اين جور برخوردها با ذات و شخصيت من همخواني نداره.
امروز در شرايطي بحث منشور اخلاقي مطرح است كه وقتي به عقب برمي گرديم، مي بينيم شما در دوره خود حريم ها را حفظ مي كرديد و محال بود با بازيكني كه فرض مثال موهايش را بلند كرده بود برخورد نكنيد.
مشكل امروز اينه كه مربي جماعت رو از بازيكنان كوچك تر كرده ايم و شان اونا رو طوري كه بايد و شايد حفظ نكرده ايم. آخه كجاي دنيا را سراغ داريد كه مربي از بازيكن كمتر بگيره. امروز تو فوتبال ما بازيكن دو برابر مربي پول مي گيره و بعد ما انتظار داريم اين بازيكن نيز تمام و كمال از مربي اش حرف شنوي داشته باشه ! شما به من بگيد كجاي دنيا اينطوره؟
حالاچه نظري راجع به منشور اخلاقي كه اين همه سر و صدا بپا كرده داريد؟ به اين صورت كه همه مردم از اون باخبر بشن، موافقم، اما به هيچ قيمت معتقد نيستم كه بايد در زندگي خصوصي بازيكنان دخالت بشه. مسائل فوتبالي بايد تو زمين فوتبال حل و فصل بشه، نه تنها بازيكنان، بلكه زندگي خصوصي مربيان نيز به خودشون برمي گرده و احدي حق نداره تو اين حريم وارد بشه. بي شك اگر فوتبالي ها خلافي مرتكب بشن، قانون با آنان هم مثل ديگر افراد مملكت برخورد مي كنه و كسي هم نمي تونه از اجراي قانون فرار كنه. من از همان روز اول با اين مساله كه بازيكني زير ابرو برداره و چهره اش را طور ديگري آرايش كنه مخالف بوده و جلوي آن نيز ايستاده ام. چراكه نوجوانان و جوانان زيادي به همين بازيكنان نگاه مي كنن و الگوهايشان را در وجود اونا جستجو مي كنن. اتفاقا وقتي به صحبت هاي عزيز محمدي در برنامه 90 گوش مي كردم، چيزهاي خوبي لابه لاي صحبت هاش ديدم. مثل اين كه از اين جمعيت 70ميليوني 780 بازيكن اين فرصت رو يافتن كه در ليگ برتر بازي كنن و از اين حيث بايد مراقب رفتار و كردار خود در زمين باشن.
شما يك بار تلاش كرديد موضوع دعواي مايلي كهن و قلعه نويي را ختم به خير كنيد، بالاخره آخر و عاقبت اين قضيه به كجا ختم مي شود؟ آتش اين قضيه به رسانه ها برمي گرده. آخه نبايد مربيان رو جلوي هم بگذارن. اگر من امروز در عصبانيت حرفي عليه مربي ديگري مي زنم، شما بايد آن را تعديل كنين، نه اين كه دوتا نيز روي آن گذاشته و تحويل طرف مقابل بدين. من به شخصه به مايلي كهن و قلعه نويي احترام زيادي مي گذارم و دوست دارم به اين اختلاف هاي خويش پايان بدن. بايد بگم مايلي كهن از نظر من خيلي آقاست، شاگردي كه هيچ زمان براي ما دردسري نداشت، اما خب وقتي تيمش مي بازه، بايد بيشتر به خود مسلط باشه و زود از كوره در نره. اصلاشما به من بگين آيا دو مربي خارجي را ديدين كه اينجور به جون هم بيفتن؟
بازي هاي تيم ملي فوتبال را دنبال مي كنيد؟ تا حدودي، تيم دچار تغييرات زيادي شده و فكر مي كنم آقاي قطبي با اين قول و وعده هايي كه به مردم مي ده، انتظارها رو نسبت به خود افزايش داده و مسووليتش رو سنگين مي كنه. هر چند او در برنامه اخير 90 گفت كه قول قهرماني در جام ملت ها را نداده، اما روي هم رفته كار سختي رو در پيش داره. به نظر من تيم ملي بايد آدما و بازيكنان بزرگي داشته باشه. بازيكناني مثل نكونام و شجاعي و اشتباه محضه كه تصور كنيم يك هفته اي مي توان تيم رو جوان كرد. بايد براي پيراهن تيم ملي ارزش قائل شد و سلسله مراتب رو براي رسيدن به آن طي كرد. نمي شه صبح بيدار شد و هر كسي رو كه از راه رسيده گذاشت تو تركيب تيم ملي. اين اشتباهه، همان طور كه اشتباهه بازيكن تازه از گرد راه رسيده رو ثابت تو تركيب تيم گذاشت. اينو هم بگم اين خيلي براي فوتبال ما بده كه در تهران و جلوي تيم اردن با يك مهاجم بازي كنيم. ناسلامتي ما ميزبانيم و بايد براي دل هواداران هم كه شده تيم حريف را با چند گل تر و تميز شكست بديم.
ببينيد علي دايي براي تيم ملي زحمت زيادي كشيد، اما فوتبال بي رحمه و اين روي خود را به وي نشان داد. در ديدار عربستان و كره شمالي هم اگه يك توپ عرب ها گل مي شد، ورق به نفع ما برمي گشت، اما از بخت بد همه توپ ها به در بسته خورد. واقعا حيف شد نرفتيم جام جهاني و از بابت اين نرفتن هم فوتبال ما ضرر كرد و هم بازيكنان.
اما فوتبال آسيا هم رشد خوبي كرده.
شما اينو مي گين، اما من مي گم از فوتبال آسيا عقب هستيم. البته من در همان پكن (بازي هاي آسيايي 1990 پكن) كه تيم قهرمان شد، در جلسه اي با دكتر غفوري فرد رئيس وقت سازمان اعلام كردم كه ما در اينجا با چاشني شانس قهرمان شديم و اگه نمي خوايم از قافله فوتبال آسيا عقب بمونيم، نمي توان با موتورگازي به رقابت با جت پرداخت. من آن موقع اين حرفو زدم. الان كه سال ها از آن قهرماني گذشته و آسيا با شتاب بيشتري به جلو حركت كرده است.
علي آقا فكر نمي كني جاي علي كريمي در تيم ملي خالي است؟ اگه كريمي باشه بقيه بايد غزل خداحافظي بخونن. كافي است علي دوتا حركت بكنه و دو تا پاس بده تا كل تيم راه بيفته. بايد هر طور شده كريمي را به تيم ملي برگردانند، او روحيه تيمه و تنها بازيكني است كه بقيه قبولش دارن. شما نگاه كنيد همين استيل آذين كلي با كريمي، روي كلاس بازي اش رفته و محور تيمش است. واقعا علي كريمي حيفه كه در تركيب تيم ملي نباشه و نبايد بسادگي اجازه بدن با تيم ملي خداحافظي كنه. حتي شده بايد با سلام و صلوات او را برگردانند، چرا كه به درد تيم ملي مي خوره. البته بايد به او حق داد كه يك مقدار دل شكسته باشه و فكر مي كنم در زمان آقاي دايي، با او خوب برخورد نشد. خود من طي اين سال ها كريمي را اينقدر آماده نديده بودم و اگر رفت استيل آذين، مي خواست خيلي چيزها را ثابت كنه. البته خود من تلاش كردم او را در پرسپوليس نگه دارم كه نشد. الان هم فكر مي كنم جاي او در پرسپوليس خاليه.
بي شك علي پروين به عنوان يك پرسپوليسي تمام عيار نبايد از وضعيت موجود اين تيم راضي باشد، بويژه با توجه به تيم خوبي كه در اختيار كرانچار قرار دارد.
ترجيح مي دم فعلاراجع به پرسپوليس صحبت نكنم، آن هم به خاطر محمد. به هر حال اميدوارم پرسپوليس در نيم فصل دوم جبران كنه.
طي روزها و ماه هاي گذشته همواره اين مساله مطرح بوده كه چگونه مي شود پرسپوليس را خصوصي كرد. نگاه شما در اين زمينه چيست؟ والااين مساله مي تونه منفعت دو جانبه داشته باشه، اما مشكل اينه كه مردم ما چشم شون ترسيده كه بيان وسط و سرمايه گذاري كنن. اونم در شرايطي كه تيم مال يكي ديگه باشه و استفاده اش را ديگران ببرن. روي هم رفته فكر مي كنم اگه تيم را بدن دست بخش خصوصي جونشون رو نجات دادن، چرا كه سالي 10، 12 ميليارد هزينه تيم داري شوخي نيست و كمرشكن است. واقعا در حال حاضر كاشاني به تنهايي چه كار خاصي مي تونه براي پرسپوليس انجام بده ؟ دو سال ديگه هم قيمت بازيكنان مي شه 800، 900 ميليون و هزينه تيمداري مي شه 25 ميليارد. اين هزينه هاي تيمداري پدر هر تيمي رو در مي آره و بايد براي رفع آن چاره جويي اساسي كرد.
جالب آن كه در اين فوتبال نيز كسي به فكر سازندگي نيست كه بازيكني را بسازد تا بعدها از وجودش استفاده كند.
امروزبه هر كي مي گي سازندگي، جواب مي ده چه فايده! بازيكن بسازم كه دو سال بعد سرباز بشه و استفاده اش رو ديگران ببرن؟ اين در شرايطي است كه امكانات به اندازه كافي نيست و مشكلات بسياري جلوي پاي اين قضيه وجود داره.
حالافكر مي كنيد چگونه مي توان جلوي اين افزايش سرسام آور قيمت بازيكنان را گرفت؟ بايد هر 18 باشگاه ليگ برتري با هم همراه و هم داستان باشن، ما كه نمي تونيم مثل اروپا باشيم اما باشگاه ها بايد با هم هماهنگ باشن تا اگه فرض مثال من فلان بازيكن را به عللي جواب مي كنم، اين طور نباشه كه پشت در باشگاه من 100 ميليون بيشتر به او بدن. اينجوري مي توان قدري موضوع را به كنترل درآورد.
راستي چرا محمد طي اين فصل مغضوب واقع شده است و به ندرت فرصت بازي كردن پيدا مي كند، آيا آماده نيست؟ موضوع به اين چيزها برنمي گرده، اتفاقا محمد صد در صد آماده است، اما اين ديگه نظر سرمربي تيم است كه از وجود او بيشتر استفاده كنه و اجازه نده اين بچه بي انگيزه بشه.
فكر مي كنيد محمد در خط هافبك بهتر جواب مي دهد يا فوروارد؟ اگه از وجود محمد در خط حمله استفاده كنن، بهتر جواب مي ده، با توجه به اين كه محمد سرعتي است و مي تونه در حركت هاي انفجاري مدافعان حريف را به هم بريزه.
محمد در زدن ضربات كاشته نيز تبحر دارد، پيداست با او كار زيادي كرده ايد.
همين طوره. ضمن اين كه محمد 16 ساله بود كه جلوي بايرن مونيخ بازي كرد و به نوعي ترسش ريخت.
علي آقا نسخه شما براي خروج از اين وضعيتي كه در فوتبال دچار آن هستيم چيست؟ بايد از همين امروز براي جام جهاني دور بعد دورخيز كنيم. يك روز هم يك روزه و بايد قدر فرصت ها رو دانست. ايراد ما اينه كه سر در لاك خويش داريم و از فوتبال آسيا غافل هستيم. خود من از ديدن بازي عربستان كيف مي كنم وقتي مي بينم چقدر رشد كردن. به خدا از فوتبال آسيا عقب هستيم و مسوولان بايد اينو باور كنن.
در حال حاضر در شرايطي از علم فوتبال صحبت مي شه كه فكر مي كنن فوتبال علمي در همين استفاده از قيف هايي است كه مربيان براي تمرين دادن وسط زمين مي كارند. در حالي كه علم فوتبال فقط در استفاده از اين قيف ها نيست. اصلابايد به شما بگويم كه ما در قديم به جاي اين قيف ها از ساك هاي بچه ها در تمرينات استفاده مي كرديم و با تمرين زياد عرق بچه ها را حسابي در مي آورديم. در حالي كه امروز اين گونه نيست و 20 دقيقه بازيكن را تمرين مي دن بدون آن كه عرق وي درآمده باشه. براي همينه كه مي بينيد فوتبال ما افت كرده. در دهه 60 ما در پرسپوليس به محض اين كه بازي شروع مي شد از چپ و راست توپ مي ريختيم روي دروازه حريف و تا تيم مقابل خود را جمع و جور مي كرد، دو سه گل خورده بود. به من مي گويند شما چه كار مي كرديد كه در بازي هايتان هر تيمي را عقب مي زديد. جوابم اينه كه كار خاصي نمي كرديم، جز اين كه به معناي واقعي تمرين مي كرديم، نه شيك و اتو كشيده.
الان بازيكن ها فكر مي كنن براي فوتبال بايد 15 جفت كفش رنگارنگ و شيك داشته باشن، در حالي كه كفش فوتبال نمي ياره. خود من با كفشي بازي مي كردم كه دو سانت ميخ تو پايم بود، اما اين ميخ نيز باعث نمي شد خوب فوتبال بازي نكنم. بايد در فوتبال زحمت كشيد و عرق ريخت، جز اين وقت خود را هدر داده ايم.
و سوال آخر، دوست نداري روزي دوباره روي نيمكت بنشيني؟ چرا، با اين كه از ما گذشته، اما دوست دارم براي ثابت كردن خيلي چيزها در اين فوتبال، تيمي را ساخته و روانه مسابقات كنم.
همچنان در خدمت ورزش وقتي در اواسط دهه 40 هنرنمايي پسركي با كتاني سفيد در ورزشگاه امجديه در قاب چشم تماشاگران حرفه اي آن زمان نشست، كمتر كسي تصور مي كرد آن پسرك جوان مو بور بتواند عنوان پرافتخارترين مرد فوتبال ايران را به خود اختصاص دهد.
اين بازيكن اعجوبه از همان سال هاي نخست حضورش در فوتبال ايران طالع قهرماني بر پيشاني داشت و توانست در كسوت بازيگري و مربيگري عناوين قهرماني را يكي پس از ديگري به نام خود ثبت كند.
اين مرد استثنايي با كلكسيون افتخاراتش و متجاوز از ميليون ها عكس و واژه اي كه درباره اش گفته شده، نيازي به معرفي ندارد.
سلطان، لقبي كه هوادارانش به او داده اند و شهرت او از مرزهاي ايران گذشته و جزيي از افتخارات فوتبال ايران و آسيا شده است.
مرد نامدار نام آشنا و سرد و گرم چشيده فوتبال ايران، حالااز فوتبال گريزان است و دوست ندارد تا اين همه شهرت و افتخار را با لحظه اي از آرامش عوض كند، تا جايي كه مي گويد: «آرزو دارم كسي مرا نشناسه و بتونم مثل همه مردم زندگي كرده و با آرامش در اجتماع رفت و آمد كنم و اين همه سروصدا پيرامون من نباشه.»
از فضاي فوتبال خوشش نمي آيد، البته از اين فضايي كه به وجود آمده است: «در گذشته همه چيز عشق بود و با نداري بيشترين لذت را از فوتبال مي بردن.»
مي گويد: «يادش به خير حتي پيراهن محلي ارج و منزلتي داشت. پيراهن باشگاه را با جان مي خريديم و به خاطر تيم ملي حاضر بوديم خون بديم، اما حالا... پول خيلي از ارزش ها را عوض كرده است. معيار همه چيز پول است و خيلي چيزها را مي شود با پول خريد.»
علي پروين حالادر يكي از خلوت ترين مناطق تهران، بدون آن كه كسي متوجه باشد، همچنان در خدمت ورزش است.
